door Yasmine

De Veluwe. Nooit gedacht dat ik nog verrast zou worden door het Nederlandse landschap. Maar vanochtend heb ik dat mogen meemaken. Onverklaarbare zandvlaktes, ruige heidevelden, authentiek ogende bossen, rietvelden van goud, en een blauwe hemel versierd met enkele typisch Hollandse wolken die de zon zo af en toe vergezelden. Een oogstrelend aanzicht, dat ik al snel achter moest laten om de snelwegop te gaan, want de kinderen stonden te wachten om ook kennis te maken met een prachtig stukje Nederland die ze nog niet hadden ontdekt. Eenmaal aangekomen in Amersfoort renden de kinderen op ons af met een lach op hun gezichten die zo aanstekelijk was dat je je er maar aanmoest toegeven. De enthousiaste blikken in hun ogen blijven ontroeren.Trillend van de kou, vertelden ze dat ze vanaf 's ochtends vroeg buiten op ons hebben gewacht. De rest van de dag brachten we spelend en filmend door met de kinderen, die niet zo onder de indruk leken te zijn van het landschap om hen heen als dat wij dat waren. En ik besefte me ineens dat ze nog enkele maanden geleden tikkertje speelden in een soortgelijk of misschien zelfs prachtiger landschap hier ver vandaan. De kleine donkere gezichten verstopten zich in het grote rietveld, wachtend om gevonden te worden. En zo af en toe kon ik terwijl ik deed of ik ze niet zag zitten, een glimp opvangen van mooie diepbruine ogen die door het riet naar een kans keken om zich vrij te tikken. Het was een mooie dag en al lig ik nu moe op de bank, ik zit nog volvan energie. En dat is een onbeschrijflijk gevoel, veroorzaakt door deze mooie kleine mensjes waarvan ik in zo een korte tijd ben gaan houden.

Yasmine. Kinderbegeleiding.